Vreemde klant

In een winkel, bij het schap met leesbrillen. Verkoopster stapt op man af.
“Eh..meneer, je mag geen bril van ons gebruiken om een bril uit te zoeken.”
“Wat zeg je nu toch? Ik heb nog geen bril dus ik moet er een uit het rek lenen om de juiste bril te vinden.”
“Dat is vreselijk jammer dat je nog geen bril hebt. Misschien kan je er een van een ander lenen. Met die bril kan je een keuze maken uit ons brillenassortiment.”
Man kijkt om zich heen en wacht tevergeefs. Er dient zich niemand aan met een leesbril.
“Dan kies ik deze bril, koop ‘m, zoek daarmee naar de juiste bril en breng die eerste weer terug. Is dat een idee?”
“Nee, dat is geen goed idee.”
“Waarom niet?”
“Omdat je mij verteld hebt wat je wil doen en het is niet de juiste werkwijze.”
“Dat is eigenaardig. Willen jullie liever geen brillen verkopen soms?”
“Ja hoor, we willen alleen niet dat gedoe met twee brillen.”

Vrouw duikt op achter de man die een bril wil kopen. Ze tikt hem tegen de schouder en zegt:
“Ik heb gehoord van die regel die ze hier hanteren. Als het mij betrof, had ik rechtsomkeert gemaakt. Maar enfin, hier heeft u mijn bril.”
Man dankt met een knikje richting de vrouw, frommelt het kleine leesbrilletje op zijn forse neus en richt zich tot de collectie brillen. Het winkelmeisje en de welwillende vrouw kijken toe.
“Ja zeg, zo kan ik het niet meer, nu jullie kijken,” zegt de man, terwijl hij het gammele leesbrilletje van de vrouw van zijn neus rukt.
“En weet jullie wat? Ik zie alles ineens haarscherp. Ik heb helemaal geen bril meer nodig. Dank u wel, beiden.”
Ze kijken hem na. “Vreemde vent”, zegt de welwillende vrouw. “Ja, vreemde klant,” beaamt de winkelmeid (want meisje mag niet meer).

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *