Vrolijk kijkend kindje Jezus

Kerstmis begin jaren zestig in Rotterdam-Schiebroek

Ja, en dan stond hij daar, kaarsrecht. Een grote dennenboom in een kleine huiskamer. Zo recht als de Euromast (toen nog zonder extra torentje), want zo was mijn vader, een perfectionist zoals je die in de jaren vijftig-zestig nog kon hebben. Dus de kaarslampjes stonden ook honderd procent verticaal op de takjes. Er zijn meerdere foto’s van onze kerstboom. Daarom weet ik dat deze absolute herhaling van de opwaartse lijnen werkelijk bestond.
Graag had ik die intens gerichte aandacht van toen behouden. Langdurig bekeek ik alles wat er hing te pronken. Vooral de schittering van de materialen, versterkt door het magnifieke licht erin. Ik mocht mijn eigen kerstversiering in de boom hangen. Al denk ik dat mijn hand door een van mijn oudere zussen werd geleid. Zo bleef het perfect in orde, daar in die boom.
Ik kan mij niet herinneren dat wij een kerststal in huis hadden. Religie speelde bij ons thuis nagenoeg geen rol.

Omdat wij met zeven personen in een klein huisje in Rotterdam woonden en soms grootouders en tantes ook nog een plek aan de eettafel moesten krijgen, werden mijn jongste zus en ik aan een apart tafeltje gezet. Ik heb daar niet onder geleden want wij hadden een eerste rangs-plek, namelijk naast de boom. Ieder aan een hoofdeinde van de salon-kloostertafel, heel feestelijk en chique. Zodra ik kon schrijven, maakte ik de menukaartjes, voor ieder persoon een andere en met illustraties.
En dat doe ik nu nog steeds, al zijn we met zijn tweeën. Ook bij ons staat er een boom in huis. Daarin horizontale en verticale lijnen en diagonale ook nog. Ik heb de perfectie van mijn vader slechts gedeeltelijk geërfd. De geur van mandarijnen brengt mij altijd terug naar vroeger en ik kan het nog steeds niet laten bij een kaarsvlam een schilletje te vouwen. Na al die jaren vind ik het wederom leuk als het dan knettert en schittert.

De kamer is rianter, aan de tafel zitten niet meer zoveel mensen, laat staan dat er een bijzetter nodig is. Maar de magie van Kerstmis is gebleven. Niet helemaal, maar een fractie is er zeker van over. In ons huis maak ik plaats voor een bescheiden kerststalletje, met een vrolijk kijkend kindje Jezus. Want ja, ik geloof wel in hem.

Eén gedachte over “Vrolijk kijkend kindje Jezus”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *