Een halve psycholoog

Generated by IJG JPEG Library

Sport. Voetballen. Het zegt mij niet zoveel. Louis van Gaal. Tegendraads, grof, keihard, dat soort kwalificaties waren mij bijgebleven. En dat hij een eigen soort Engels sprak. Gewoon, zonder schroom. Verder wist ik niets. Ik had de klok horen luiden, maar de klepel was zoek.

Maar nu las ik in het VK magazine een interview met hem. Wat een originele man. En origineel, daar houd ik van. Mensen doen elkaar zo vaak na. Gaap.
Van Gaal wijst de interviewer er direct op als hij overdrijft. Of als hij vermoedt dat hij het anders gaat formuleren in het verhaal. Dat moet je bij de oud-voetbaltrainer niet doen. Als hij het verhaal voordat het gepubliceerd wordt te zien krijgt, gaat Van Gaal het wel eens herschrijven. Ze laten hem geen keus, als ze letterlijk optekenen wat hij heeft gezegd. Ze moeten de strekking van het verhaal weergeven. Duidelijk.
Toen ik wekelijks interviews afnam, ging het vaak net andersom. Dan had ik de strekking goed weergegeven, want wat moet je met al die woorden. En dan ging zo’n betweter er met z’n rode pen overheen.

Enfin, bij Van Gaal moet je als journalist aanvoelen hoe hij het bedoelt. En als jij daar jouw interpretatie van maakt, ben je gewoon een slechte journalist.* Dat zou Van Gaal zelf niet gebeuren, foute interpretaties. Hij heeft inlevingsvermogen en hij luistert. Hij gaat met iedereen die hij ontmoet een relatie aan. Of dat nu voor een half uur is of voor een paar jaar, je krijgt ‘m voor honderd procent.
Dit was het moment dat ik Van Gaal als een leermeester ging zien. Ik herinner mij ineens Hugo Borst. Had die niet een heel boek aan hem gewijd, de man die hij vreest en bemint? O, Louis!
Of hij een soort psycholoog voor zijn spelers was, wilde de VK-interviewer weten. Want hij wilde toch eens een studie psychologie gaan doen? Van Gaal: “Een mens die empathisch is, is een halve psycholoog. Daarvoor hoef je niet gestudeerd te hebben.” Geniaal. En waar.

De pers? Als een journalist het allemaal beter weet, ja, dan kan je hem wel eens kwaad krijgen. Ze moeten geen meningen geven, maar open vragen stellen. Net zoals Van Gaal zelf doet, nu hij voor Voetbal International collega’s interviewt.
En ook al vindt hij dat je altijd controle moet hebben over je emoties, je bent mens en dan lukt dit niet altijd, weet hij uit ervaring. Hij zal er overigens niet minder om slapen. Alleen als hij zelf in de fout is gegaan, dat tast zijn nachtrust aan. Zelfreflectie houd je alert, dat is een ellendig bijverschijnsel. Weet ik uit ervaring.

Van Gaal typeert zichzelf als een rationeel persoon. Maar als zijn gevoel zegt dat het anders is, krijgt dat voorrang. Want met het gevoel moet hij leven, niet met de ratio, zijn z’n woorden.
Kijk, zo’n man heeft het begrepen. Die kluwen met hersenen leven zo hun eigen egoïstische Swaab-leven, maar het hart blijft betrokken, het hart kent liefde en het heeft een geweten.
Nee, Louis van Gaal kan niet meer stuk bij mij, serieus waar.

* Dit heeft Louis niet gezegd, maar ik heb het opgeschreven zoals hij het eigenlijk bedoelt.:)

 

10 gedachten over “Een halve psycholoog”

    1. Jij hebt het begrepen, Ellen! Ik weet ook niets van voetballen en dat hoeft ook helemaal niet van mezelf want ik vind het niet interessant, maar zoals mensen in het leven staan, dat vind ik wel boeiend. Wie weet, leer ik daar iets van. xx

  1. Leuk verhaal. Maar ik ben geen bewonderaar van Louis. Voor mij als Vlaming blaast hij te hoog van de toren. Teveel branie om het met een Nederlands woord te zeggen. In Vlaanderen zouden we zeggen: “nen dikken nek”. Als ik me goed herinner heeft hij nog voor Antwerp gespeeld? Maar voor hetzelfde geld zit ik er helemaal naast. 🙂
    Groetjes,
    Remi.

    1. Hallo Remi, Dank voor je reactie! Ik ken Van Gaal niet in zijn functie als voetbaltrainer, maar alleen van dit interview. Vandaar dat ik ook schreef: oordeel niet te hard over mij…:) Ik wist wel dat ik de mannen op mijn dak zou krijgen… xx

  2. Hoi Emmy, n mooie gedachtegang over dit interview met hem. Of is “gang” juist iets te beperkt? Over onze Louis: ’n geniale trainer die ’n half lam geslagen NL elftal tot n finale weet te brengen? (Met geluk, hij had Robbe) Tot n man met oprechte aandacht voor de terreinknecht en hard voor onze ozo verwende profvoetballers? Of toch de emotionele arrogante pers bejegenaar? Er zit veel in één mens…ook in een gedachte 😉😁.

  3. Wat mooi dat je hebt geprobeerd door Louis heen te breken, hem te openen zodat ik ook opnieuw mijn licht kan laten schijnen over deze man die ik altijd heb beschouwd als een pantserwagen op benen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *